Beethoven 7 en Rachmaninoffs Paganini-variaties

Beethovens Zevende symfonie werd ‘de apotheose van de dans’ genoemd. Het langzame deel is juist ontroerend prachtig. Rachmaninoff liet zijn pianistische meesterschap en compositorische genialiteit los op Paganini’s Caprice nr. 24. De jonge pianoster Eva Gevorgyan, die vorige zomer in de Kleine Zaal debuteerde, kan zich er helemaal in uitleven.

Beethoven 7

Beethovens Zevende symfonie is één en al beweging. Richard Wagner noemde het ‘de apotheose van de dans’. Na een statige opening is het een en al opzwepende ritmiek, van het uiterst beweeglijke en dansante eerste deel tot het aanstekelijke scherzo en de energieke finale. Maar het absolute hoogtepunt blijft het tweede deel, het Allegretto. Die aangrijpende processie van onwaarschijnlijke schoonheid is nog altijd één van de meest geliefde langzame delen uit Beethovens oeuvre en vormt het hoogtepunt van de Oscarwinnende filmklassieker The King’s Speech.

Rachmaninoffs Paganini-variaties

Rachmaninoffs Rapsodie op een thema van Paganini doet niet onder voor zijn vier fenomenale pianoconcerten. De muziek is afwisselend, lyrisch, filmisch en zeer virtuoos. Dat is wel besteed aan Eva Gevorgyan, die afgelopen zomer haar succesvolle Concertgebouwdebuut in de Kleine Zaal maakte. Nu is het haar beurt om de Grote Zaal te betoveren, met de muziek van Rachmaninoff, één van haar lievelingscomponisten.

Bron: concertgebouw.nl.