Sjostakovitsj & Elgar

Deze unieke concertvorm is gedurfd en zelfverzekerd. Dit past niet alleen bij het virtuoze karakter van het Celloconcert, maar ook bij de diepe, persoonlijke klank die Elgars muziek zo mooi maakt. Het is alsof de componist terugkijkt op het verdriet van de vier oorlogsjaren die zijn land hebben getekend. Toch leeft het laatste deel van het werk even op met een vleugje humor, maar het drama komt al gauw weer om de hoek kijken. Het Celloconcert eindigt met de gepassioneerde openingsakkoorden van de cello, als een herinnering aan het verdriet van de oorlog. De zesde symfonie van Sjostakovitsj sluit daar erg goed op aan. Het eerste deel is groot en melancholiek, bijna als een symfonie op zich. In het tweede deel klinkt een speels thema op de es-klarinet.