Canto Ostinato, iconische nieuwe muziek voor iedereen
- Concerten
- Canto Ostinato, iconische nieuwe muziek voor iedereen
Canto Ostinato van Simeon ten Holt heeft de levens van mensen veranderd en ze bij elkaar gebracht. De repetitieve muziek klinkt behalve in grote concertzalen ook in de stationshal, de operatiekamer of tijdens bevallingen en meditaties. Op het World Minimal Music Festival in Muziekgebouw aan ’t IJ klonk in 2013 deze unieke versie, voor één pianist en vier slagwerkers.
World Minimal Music Festival 2013: Canto Ostinato
Canto Ostinato - compleet (Arr.)
Simeon ten Holt
Uitvoerenden: Ivo Jansen (piano), Ramon Lormans (marimba), Alexej Gerassimez (marimba), Alexandre Esperet (vibrafoon), Galdric Subirana (vibrafoon)
zondag 07 april 2013
OmroepMAX
ComponistenSimeon ten Holt
UitvoerendenIvo Jansen (piano), Ramon Lormans (marimba), Alexej Gerassimez (marimba), Alexandre Esperet (vibrafoon), Galdric Subirana (vibrafoon)
LocatieMuziekgebouw aan 't IJ, Amsterdam
De 50 mooiste concerten uit 50 jaar NPO Klassiek
Schatkamer vol concerten
We vieren feest, want NPO Klassiek bestaat 50 jaar. In al die jaren hebben we onze schatkamer lekker gevuld, met maar liefst 6.000 concertopnames en 35.000 werken. Ondoenlijk om alles terug te luisteren, dus daarom halen we het hele jaar iedere week een prachtige parel voor je uit ons archief.
Spiegel van het Nederlandse muziekleven
Er waren in die vijftig jaar premières, debuten, relletjes, uitverkochte zalen, lovende kritieken en af en toe boe-geroep. Honderden carrières begonnen met een radio-debuut. Ook werd er voor onze microfoons afscheid genomen van grote solisten, dirigenten en orkesten. Met deze selectie van de 50 mooiste concerten bieden we je een prachtig overzicht van het Nederlandse muziekkleven van 1975 tot aan nu. Genieten dus van al het moois dat klassieke muziek te bieden heeft.
foto: ANP
Componist Simeon ten Holt (1923-2012)
Door vier vleugels in trance
In 1984 begint de opmars van Canto Ostinato in Muziekcentrum Vredenburg, Vier vleugels en een uitvoering die uren duurt en mensen volledig in trance brengt. Na de laatste tonen blijft het publiek bedwelmd achter, tot schoorvoetend het applaus langzaam aanzwelt tot orkaansterkte. Op de slotavond van het World Minimal Music Festival 2013 wordt het werk uitgevoerd door pianist Ivo Janssen en vier slagwerkers. Zij bewegen zich door een lange reeks muzikale patronen en melodieën. De betoverende muziek heeft een haast menselijke hartslag.
Simeon ten Holt, Minimal Music?
Ten Holt schrijft jaren aan het stuk, dat in 1979 voor het eerst wordt gespeeld. "Alles slibde dicht maar aan de piano ging mijn bloed weer stromen. De sensualiteit van het leven ging weer meedoen", zei de componist en pianist over z’n moeilijke periode in de jaren zeventig. Het moderne componeren viel hem zwaar. Tot hij achter de piano kroop, improviseerde en Canto Ostinato als vanzelf ontstond. Later werd het werk geduid als minimal music, maar daar was de componist het niet mee eens. Ten Holt: "De herhalingsprocedure heeft tot doel een toestand te scheppen waarin het muzikale object zijn zelfstandigheid bevestigt en kan zoeken naar de gunstigste positie ten opzichte van het licht. Tijd wordt de ruimte waarin het muzikale object gaat zweven." Minimal music kent vaak strakke regels over herhalingen en lichte verschuivingen, de Canto geeft musici inderdaad alle vrijheid om fragmenten te herhalen of de dynamiek te wijzigen. Het stuk kan dan ook langer of korter duren. Over die flexibele lengte zei ten Holt: "De veronderstelling van hoe-langer-hoe-beter is een vergissing; als de spanning tussen twee tijdpunten ontbreekt en er niet meer klinkt dan zinloze herhaling van hetzelfde." Overigens vond de componist de uitvoering op vier vleugels nog steeds de mooiste wijze van uitvoeren.
Première
Het werk dat bij de première op 25 april 1979 in de Ruïnekerk in Bergen tot Canto Ostinato gedoopt werd, ontstond als een serie van 106 korte secties van enkele maten, alle in dezelfde toonsoort van bes mineur. De componist en pianist Andries Hubers, die ook tijdens de première meespeelde, voegde alle losse stukken samen tot een partituur die na nog wat wijzigingen door Ten Holt kon beginnen aan een ware zegetocht. Het is een van de Nederlandse 20e-eeuwse composities die het meest worden uitgevoerd.
