Schumman Celloconcert in a

De natuur is al eeuwen een onuitputtelijke inspiratiebron voor kunstenaars. Ook tal van componisten schilderden in hun noten de prachtigste landschappen, waterstromen en bergketens. De laatromantische ZuidBohemer Vítĕszlav Novák was een van hen. De componist, die het vak leerde van onder anderen Antonín Dvořák, schreef in 1902 een toongedicht over het Tatra-gebergte, waar hij als verwoed bergbeklimmer regelmatig te vinden was. In het begin van In het Tatra-gebergte, op. 26 horen we volgens de componist een sombere atmosfeer voor een dreigende storm. ‘Grijswitte mist wervelt over de steile berghellingen.’ Even breekt de zon door en licht een ‘subliem melancholisch landschap’ op. Al snel worden de wolken dreigender, gaat het weerlichten en gaat het stormen tussen de granieten wanden. Het wordt weer stil, de late zon beschijnt de gigantische bergtoppen en in de verte luiden de avondklokken. De nacht komt, in een met ‘parels bezaaide sluier’.