Grensverleggers Beethoven en Mahler

Als Ludwig van Beethoven en Gustav Mahler één ding gemeen hebben, dan is het wel vernieuwing. Beide componisten zochten de randen op van het gangbare in muziek. Zo begint Beethoven zijn Vierde pianoconcert niet met een grootse orkestinleiding, maar met een passage voor piano solo die niet zou hebben misstaan in een intieme sonate. Het pianoconcert lijkt soms meer een dialoog dan een traditionele solopianopartij met orkestbegeleiding. Met zijn Vijfde symfonie verlegde Mahler ook grenzen: ooit heeft hij gezegd dat een symfonie een 'wereldbeschouwing' moest bevatten. Grootser kan het bijna niet. Het Adagietto uit deze symfonie is misschien wel Mahlers bekendste stuk én een liefdesverklaring aan zijn vrouw Alma Mahler.