Ein deutsches Requiem

Brahms' Ein deutsches Requiem

Wie in de negentiende eeuw een requiem componeerde, gebruikte meestal de traditionele Latijnse requiemtekst en richtte zich op de overledene. Brahms deed dat anders. Voor Ein deutsches Requiem koos hij tekstpassages uit de bijbelvertaling van Luther, die thema's als verdriet, vergankelijkheid en troost behandelen. In plaats van een gebed voor de doden, legt Brahms de nadruk op de emoties van de nabestaanden, de levenden. Dat verklaart waarom hij zijn compositie liever Ein menschliches Requiem had genoemd.

Bron: concertgebouw.nl

Een lang compositieproces

Brahms ging in 1865 zitten aan het Requiem en hij voltooide de compositie in 1868. Het materiaal dat hij gebruikte hiervoor had hij echter al een tijd op de plank liggen. Zo schreef Brahms het tweede deel Denn alles Fleisch, es ist wie Gras in 1854 nadat zijn vriend Robert Schumann een poging deed tot zelfmoord en in de Rijn sprong. Hij werd ontoerekeningsvatbaar verklaard en in een inrichting opgenomen.