Gedicht: Het komt niet meer naar me toe, van Antjie Krog

Het komt niet meer naar me toe

Het geluid

Het geluid van een gedicht

Komt niet meer naar me toe

*

Weelderig spant de zomer haar windblauwboek

Alles wiegt van appels, rozen en schoven

In de oude boomgaard hangen pruimen als donkere vermoedens

Neem het ervan, lieveling wij eten jonge bosui