Groeten uit Orthez

Orthez, mei 2026

Vannacht wordt het volle maan en ik overnacht in pelgrimsherberg Hôtel de la lune.

Vandaag ben ik jarig. Bij een eenvoudig pelgrimsmaal hef ik mijn glas naar mijn rugzak. Er hangen twee schelpen aan: jouwe en mijne.

Vandaag sluit ik onze wandeling af. In 2022 liepen we samen, gewapend met een pelgrimspaspoort, van Amsterdam naar Santiago de Compostella en Finisterra, het einde van de wereld. In jouw rugzak een tas vol pillen om jouw ziekte op afstand te houden. Traag liepen we door de ene hittegolf na de andere. Bij Bazas hielden bosbranden ons tegen. We namen de trein naar Orthez en liepen verder. Die overgeslagen 150 kilometer moesten we nog maar eens overdoen. Maar dat zat er niet meer in. Je werd weer ziek en je overleed deze lente. Nu liep ik onze laatste etappes alleen. 

Proost mijn lief, ik hou van jou. Op ons!

Wicher Ponne