Groeten uit De Ardèche

De Ardèche 1997

Na dagen simpele campingdiners te hebben gegeten, vinden we dat het vandaag tijd is voor wat anders. We zitten in een klein, knus en vol restaurantje met de tafeltjes dicht bij elkaar. 

Er is een wat oudere, licht gestreste serveerster die haastig iedereen van eten voorziet. 

Iemand naast ons vraagt haar om een flesje ketchup. Dat geeft ze snel en loopt vervolgens weer naar de keuken.

Dan klinkt er opeens een enorme knal. Het wordt heel stil. Ik kijk naar mijn tafelgenoot en zie twee rood besmeurde brillenglazen. Ik kijk om me heen en zie overal rood spul. Op hoofden, borden met eten, lampen, schilderijen, mijn witte broek…De ketchupfles is ontploft.

Na de stilte en het slagveld overziende begint iedereen ontzettend te lachen. De tranen lopen over onze wangen. Op dat moment komt de serveerster weer terug.

Haar verbijsterde blik zal ik nooit vergeten.

Aria Hoogendoorn