Groeten uit Barcelona

Barcelona, 1996 

In het buitenland werken voelt eerst als vakantie. Op zondag naar de dierentuin van Barcelona. Terug in een volle metro. Plotseling voelde ik iets kouds over mijn been lopen. De witte smurrie bleek zonnecrème. Vlak voor het volgende station merkte ik dat mijn portemonnee was verdwenen. De daders moesten wel de twee allochtone Spanjaarden zijn. 

De ene had mijn been schoongepoetst en de ander had mij anderszins afgeleid. Ze stapten gelijktijdig uit. Ik liep achter beide mannen aan en riep "mi monedera". Ik wist dat naast dit station het Gardia Civil kantoor was, met veel uniformen buiten, waar ik een week eerder mijn verblijfsvergunning had aangevraagd. 

Waarschijnlijk beseften de dieven ook dat ik buiten of bij de uitgangspoortjes om aandacht zou gaan schreeuwen. En dan die dreigende splinternieuwe veldwerkschoenen met zichtbare stalen neus.... Vlak voor de uitgang kreeg ik mijn portemonnee met peseta's, en diverse plastic kaarten terug.

Karel Eisses