Dit is het culturele landschap van Boris van der Ham

Wie is Boris van der Ham?

Boris van de Ham heeft in zijn carrière al veel verschillende petten gedragen. Hij omschrijft zichzelf dan ook als een lapjeskat Hij begon na een opleiding aan de toneelacademie Maastricht als acteur, maar moest hier in 2002 al mee stoppen om als lid van D66 de Tweede Kamer in te gaan. In 2016 maakte hij een comeback als acteur en bracht hij meerdere boeken, documentaires en muziekalbums uit. Hij werd ook bestuurder van onder andere het Humanistisch Verbond en voorzitter van de Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland. In december verscheen zijn boek Ontzichtbaar, met daarin elf portretten van verschillende mensen met een licht verstandelijke beperking.

1.  Summertime van Ella Fitzgeralt en Louis Armstrong

Op muzikaal gebied is Van der Ham vooral gevormd door de platenkast van zijn ouders. In die kast stond de plaat Summertime van Ella Fitzgeralt en Louis Armstrong. Van der Ham geniet enorm van de big band op deze plaat en het melancholische gevoel wat de muziek hem geeft. Inmiddels maakt hij zelf ook muziek. Hij geniet hier vooral van de vrijheid die het opnemen van muziek hem biedt. Hij houdt van alle genres en kan oneindig experimenteren met verschillende instrumenten en kan in de sutdio met veel muzikanten werken. "Tijdens optredens ben je altijd veel beperkter in hoeveel muzikanten je kan meenemen, maar in de studio kan je echt uitpakken." 

2. Oom Wanja van Tsjechov

Toen Van der Ham 23 was kwam hij in een ware quarterlife crisis terecht. Hij vertrok halfoverkop naar Engeland om tot rust te komen. Hier zag hij het stuk Oom Wanja van Tsjechov. In dit stuk zijn alle personages teleurgesteld in leven, maar het lukt hen niet om hier iets aan te veranderen. Hoewel het stuk in de woorden van Van der Ham nogal depressief eindigt haalde hij er heel wat anders uit. De boodschap die hij meenam was: "dit gevoel dat het allemaal geen zin heeft, of dat je nog niet voldoende doet, dat is dus des mensens. Ik ben niet de enige."

3. Het derde deel uit Mahlers symfonie nr.4 

Van de film De Ijssalon is bij veel mensen wel het moment bijgebleven dat de hoofdpersoon het derde deel uit de vierde symfonie van Mahler aanzet. Ook Van der Ham maakte op deze manierkennis met het werk van Mahler. Hij zag de film als tiener en was meteen gegrepen door de emoties en de grote gebaren die de muziek kon overbrengen. De muziek heeft hem dan ook minder ironisch gemaakt omdat hij hier een belangrijke levensles uithaalde: "durf de grote emoties maar te laten zien". Het zware werk van Tsjechov had op Van der Ham juist een opbeurend effect. Het gaf hem weer de motivatie om de toneelschool af te maken en de politiek in te gaan.

4. Ciske de Rat - de Musical

Toen Van der Ham in 2002 lid van de Tweede Kamer werd, moest hij noodgedwongen stoppen als acteur. Hij werkte ongeveer 80 uur per week en had dus geen tijd meer voor het theater. De liefde voor het toneel is echter nooit verdwenen. Toen hij stopte als politicus pakte Van der Ham het acteren weer op. Zijn grote comeback hierin was de rol van kinderinspecteur Muysken in Ciske de Rat- de Musical. Hij kijkt nog steeds met heel veel plezier terug op de tijd bij de musical en noemt het "een van de allerleukste dingen die ik in mijn leven heb gedaan". Tijdens de uitvoeringen van Ciske de Rat kon hij zijn grote liefde voor zingen en muziek verder ontdekken. Dit motiveerde hem om zelf albums uit te brengen. 

Wat Van der Ham er jammer vindt, is dat mensen vaak neerkijken op musicals. Voor deze mensen zijn theater en musical vaak twee compleet aparte genres. Van der Ham ziet dit absoluut niet zo. "Voor mij is dat onderscheid er nooit geweest,"