Dit is het culturele landschap van Louise Korthals

Wie is Louise Korthals? 

Louise Korthals is cabaretière, zangeres, actrice en schrijfster. Na vijf jaar niet aan optreden te zijn toegekomen is ze terug met haar nieuwe solovoorstelling; Korthals in Stukken.

1. Heimwee van Willem Wilmink

Als kind had Korthals last van heimwee. "Ik had als kind het idee dat niemand dat gevoel begreep en het benoemde in een lied. Naar aanleiding daarvan vroeg een vriend, Jan Beuving, of ik dit gedicht kende. Het was de eerste keer dat ik begreep dat ik hierin niet eenzaam was en het heeft me daarom diep geraakt", zegt ze.

Waarom trekt men een droef gezicht
als een rijnaak met een klein licht
de nacht invaart?
Waarom stemt een rangeerterrein
melancholiek, en wordt een trein
lang nagestaard?

Ik had als kind een huis en haard
en voor mijn toekomst werd gespaard
en in die kring
heb ik ’t zigeunervolk benijd
dat zonder doel of zekerheid
langs ’t koren ging.

Heimwee…hoe komt iemand erbij
als hij nog woont in ’t huis waar hij
geboren is?
Wat is er dat hem denken doet
dat iets heel dierbaars al voorgoed
verloren is?

2. Spoken word performance Vrees ons van Gita Hacham

"De tekst is een ode aan de wijsheid, levenservaring en kracht van vrouwen. Het raakt me diep hoe de positie van vrouwen opnieuw onder druk staat in deze tijd en hoe voorvechters van zulke rechten vaak niet de eer krijgen die ze verdienen. Gita was een enorm krachtige vrouw die een stem wilde geven aan de groepen die minder gehoord worden," vertelt Korthals. De twee vrouwen werkten tot het plotselinge overlijden van Hacham samen aan de nieuwe voorstelling van Korthals.

3. De Zee van Paul van Vliet

Voor Korthals heeft de zee als metafoor een grote betekenis. "Als kind was ik er doodsbang voor, tot die m’n vader opslokte. Ik ben een mens van grote gevoelens. Paul van Vliet heeft mij ooit gezegd 'Louise wij putten uit dezelfde bron'", vertelt ze.

4. Mondscheinsonate van Beethoven

Aan deze sonate heeft Korthals goede herinneringen. "Mijn zus speelde dat vroeger thuis altijd. Wij zongen na het eten vaak rond de piano. Op de begrafenis van mijn vader speelde ze het uit het niets foutloos. En ik heb iets met de maan. Omdat ik vroeger zo'n rond gezichtje had, noemde mijn grootmoeder mij altijd haar 'volle maantje'" zegt ze.