Dana Suesse - The Girl Gershwin (Vergeten Muzikale Powervrouwen)

Zondag 15 februari was het weer tijd voor een bijzondere componist uit de vorige eeuw in mijn serie ‘vergeten muzikale powervrouwen’, de Amerikaanse componiste en pianiste Dana Suesse.

Geboren in 1909 in Kansas city was de jonge Dana al gek van ballet en piano; een wonderkind dat op haar 9de al Rachmaninoff speelde en concerten gaf. Niet veel later tourde ze met een vaudeville circusgroep door het land en had een act waarbij ze danste en pianospeelde en het publiek een thema liet zingen waar ze dan op de piano mee aan de haal ging. Het talent om te improviseren zat er al op jonge leeftijd in.

In 1929 verhuist ze met haar moeder naar New York waar ze zich verder kan ontwikkelen. Ze krijgt hier les van Alexander Siloti, een leerling van Frans Liszt en studeert compositie bij Rubin Goldmark, de leraar van, ja daar is ‘ie, George Gershwin! Als ze dan in 1933 het schitterende ‘Jazz Nocturne’ uitvoert is ‘The New Yorker’ lyrisch en schrijft: The Talk of the Town ‘Girl Gershwin’ - A prodigy from Shreveport, Dana Suesse races between Tin Pan Alley and the concert hall, composing hits and symphonies overnight’.

Dit album, genaamd ‘Jazz Nocturne’ met de verzamelde werken van Dana Suesse is schitterend gespeeld door de pianiste Sara Davis Buechner. Ik luister tijdens de voorbereiding van mijn item met grote bewondering naar de composities en uitvoering. Wat een prachtige muziek! En wat raar eigenlijk dat Dana Suesse, getalenteerd als ze was, niet op gelijke hoogte staat en bekendheid geniet zoals haar tijd- en plaatsgenoot George Gershwin. Ze werkten beide in dezelfde ‘scene’ en componeerden muziek voor musicals en toneel vanuit de beroemde ‘Tin Pan Alley’.

Dit is een zeldzaam stukje beeld van Dana Suesse met Edward Heyman waar ze samen het liedje ‘Ho Hum’ uitvoeren:

Paul Whiteman, de orkestleider die Gershwin de opdracht geeft tot het schrijven van zijn beroemde ‘Raphsody in Blue’, geeft Dana niet veel later een opdracht voor het componeren van een groot werk; ‘Concerto in Three Rhythms’. Je begrijpt dat de lijntjes tussen Dana en George nogal kort waren en de vergelijking dus niet zo vergezocht. Een aantal jaar later vertrekt ze naar Parijs om compositie te studeren bij Nadia Boulanger (dat was Gerwshin dan weer niet gelukt: Nadia wilde zijn ‘jazzy’ stijl niet beinvloeden met klassieke regels naar het schijnt).

Er valt zo op het eerste gezicht inderdaad best wel wat te zeggen voor de vergelijking met Gershwin. Maar, nadat ik me verder verdiep in de muziek van Suesse, valt me toch op dat zij zich echt wel onderscheidt van haar mannelijke collega. Dana Suesse heeft een bijzondere gave als het gaat om verbeelden van tekst in muziek. Luister bijvoorbeeld eens naar deze schitterende ‘Cocktail Suite’ en je hoort de Champagne bubbelen:

Uiteindelijk heb ik voor onze uitzending het stuk ‘Swamp Bird’ gekozen. Ook een prachtig voorbeeld van de verbeeldingskracht die Suesse in haar composities weet te leggen. Als je luistert naar de muziek zie je de hete lucht van het moeras trillen boven de met groene beplanting bedekte waterpartijen waar kleine, felgekleurde vogeltjes jagen op insecten en soms stil in de lucht hangen terwijl hun vleugeltjes met ongekende snelheid bewegen.

Bedankt voor het lezen! Ga naar de substack van Sven om gratis wekelijks nieuwe artikelen te ontvangen.

Substack Sven Figee