Filmwetenschapper Rumondor over hernieuwde 4k versie van Amadeus
- Klassiek
- Filmwetenschapper Rumondor over hernieuwde 4k versie van Amadeus
De film Amadeus is na ruim veertig jaar weer in de bioscopen te zien. De film over het leven van componist Wolfgang Amadeus Mozart had begin jaren tachtig een enorme impact en wist een nieuw en blijvend publiek voor klassieke muziek aan te boren. Componist, musicoloog en filmwetenschapper Claudia Rumondor studeerde twintig jaar geleden af met een scriptie over Amadeus en vertelt in een gesprek met Beitske de Jong over de film.
De tweestrijd tussen jaloezie en bewondering
Musicoloog Claudia Rumondor zag Amadeus toen ze aan haar scriptie begon. In haar vroege twintiger jaren keek ze de film - soms in losse fragmenten - met de blik van iemand die thuis is in zowel compositie als film- en muziekwetenschap. Eén moment liet haar daarbij niet meer los: het bijna maniacale lachje van Mozart. Volgens Rumondor vangt juist dat detail de essentie van zijn karakter: een mengeling van ongekende genialiteit en grillige gekte. Het onderstreept bovendien de centrale spanning in de film: een voortdurende tweestrijd tussen jaloezie en bewondering.
Het maniacale lachje van Mozart is me het meest bijgebleven.
Filmwetenschapper Rumondor over hernieuwde versie van Amadeus
Muziek als personage
Volgens Claudia Rumondor is de muziek in Amadeus veel meer dan alleen begeleiding. De muziek is een volwaardig derde personage. De composities zijn volledig verweven met het verhaal en sturen hoe de kijker de scènes ervaart. Alsof je even in de geest van Wolfgang Amadeus Mozart kunt kruipen.
Het gekke van de Salieri en het vieze van de Mozart.
Acht Oscars en een vulgair randje
Met maar liefst acht Oscars op zak groeide Amadeus uit tot een publieksfavoriet, mede dankzij een cast en crew die al naam hadden gemaakt. Toch zit de kracht volgens Claudia Rumondor juist in het ongepolijste karakter van het verhaal. De film neemt het niet zo nauw met historische feiten en schuwt het vulgaire randje niet. De gekwelde, bijna obsessieve Antonio Salieri tegenover de speelse, soms ronduit grove Wolfgang Amadeus Mozart. Die scherpe contrasten tillen het verhaal boven het puur muzikale uit en maken het herkenbaar en aantrekkelijk, zelfs voor kijkers zonder affiniteit met klassieke muziek.
.png?height=170&width=170&aspect_ratio=600%3A601)
Gerelateerd
Podium
Andreas Goetze (42) met Parkinson zingt benefietconcert van onderzoeker Bas Bloem
Podium
Politieonderzoek naar verduistering bij Teatro San Carlo in Napels
Podium
Holland Baroque en Holland Opera reageren op subsidieafwijzing van Fonds Podiumkunsten
Podium