Musici over dirigent Kirill Kondrashin
- Klassiek
- Musici over dirigent Kirill Kondrashin
De Russische dirigent Kirill Kondrashin (1914 - 1981) maakte een grote indruk op het Nederlandse muzieklandschap. Musici kijken bij de Vereniging Gepensioneerden Koninklijk Concertgebouworkest terug op hun muzikale tijd met Kirill Kondrashin.
Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.

foto: KIPPA
Violist Theo Olof.
Mr Pianissimo
Theo Olof: "Kondrashin bleef streven naar helderheid en doorzichtigheid. Daarbij bleef hij de rust zelve, hij verhief eigenlijk nooit zijn stem, wat er ook gebeurde. Als het niet naar zijn zin was, zei hij: nog een keer, en nog een keer, tot het lukte. Daar had ik geweldige bewondering voor. Hij wist precies hoe het moest klinken en ook als het heel moeilijk of bijna onmogelijk leek, hield hij vol en op den duur klonk het ook zo. Het bereiken van pianissimo (heel zacht spelen – red) was, om zo te zeggen, één van zijn hobby’s. Dat is voor elke orkest het moeilijkste van alles. Bij hem lukte dat op een manier zoals het bij mijn weten bij geen andere dirigent lukte. We hebben pianissimi gehad, die vergeet je je hele leven niet meer. Hij was een fantastische dirigent."
Solo-klarinettist George Pieterson:
"Als je niet deed wat hij zei, dan had je een probleem, vooral op dynamisch gebied. In Nederland waren we dat helemaal niet gewend. Als hij weer terugkwam bij het orkest, hoorde je onmiddellijk dat het anders klonk, doorzichtig, en met grote verschillen, alsof je kamermuziek speelde."
Solo-hoboïst Jan Kouwenhoven
"Het was een dirigent, die een eigen interpretatie afdwong op een manier die het orkest niet gewend was. Net zo lang tot het in orde was. Dat kwam je bijna nooit tegen en zeker niet met gastdirigenten, want de meeste gastdirigenten willen aardig en vriendelijk zijn om teruggevraagd te worden. Hij helemaal niet. Opvallend was dat hij heel vaak in de kantine was in de pauze, tussen de orkestleden, hoewel het een afstandelijke man leek."
Fagottist Brian Pollard
"Hij was heel exact. Het moest stemmen, gelijk zijn en in balans. Een paar keer heb ik geprobeerd iets heel mooi te spelen, hij luisterde, keek en ging door, maar moest toch even "too much personality" zeggen."

foto: wikimedia
Musicoloog Nolda Broekstra
Musicoloog en partner Nolda Broekstra
"In Nederland zag hij voor het eerst dat mensen wel te vertrouwen waren. In de Sovjet-Unie vertrouwde hij niemand, zelfs niet binnen zijn gezin.' ….. 'De moed om dissident te worden, had hij niet. Maar voor hem was in 1968 de maat vol. Dat was net de tijd dat hij voor het eerst bij het Concertgebouworkest kwam. Bovendien werd hij in feite geknecht en vernederd. Het kwam voor dat hij op de dag, dat hij in Amsterdam moest zijn, zijn visum nog niet had. ’s Morgens om acht uur moest hij in de rij gaan staan voor hij naar het vliegtuig kon en tot het laatste moment wist hij niet of hij het kreeg."
.png?height=170&width=170&aspect_ratio=600%3A601)



