Bij minimal-music-pionier Éliane Radigue (1932-2026) kreeg de luisteraar volledige vrijheid

Radigue studeerde piano en harp, maar raakte in de jaren vijftig gefascineerd door de musique concrète – een stroming waarbij alledaagse geluiden worden opgenomen en verwerkt in een compositie. Ze was nauw betrokken bij het werk van Pierre Schaeffer en Pierre Henry, twee pioniers van de stroming.

In haar eigen werk wist Radigue de tijd vaak tot in het extreme op te rekken. Met lang aangehouden tonen bijvoorbeeld, minimale variaties, en trage, meditatieve elektronica. Ze liet zich inspireren door het boeddhisme en de kracht van eenvoud. Zelf zei ze daarover: "Ik laat de luisteraar liever de volledige vrijheid om de muziek in zichzelf te vinden, met de geluiden die ik aandraag."