Ausserlesene Instrumental-Music, 1701 ; Concerto grosso voor orkest nr.1 in a kl.t., "Bona Nova"

Media
Programmaboekje Het Zondagochtend Concert 11 september 1994
 

Jan Willem de Vriend en zijn Combattimento Consort Amsterdam

Jan Willem de Vriend is violist en dirigent met een grote nieuwsgierigheid naar de originele bronnen van oude muziek. Hij staat in de traditie van onze oude muziek-pioniers: Willem Noske, Gustav Leonhardt, Frans Brüggen en Ton Koopman. De Vriend richt in 1982 het Combattimento Consort Amsterdam op. Het gezelschap bestaat uit een kern van veertien musici, dat uitgebreid kan worden met vaste gastmusici. Het ensemble interpreteert de muziek uit de 17e en 19e eeuw vanuit de originele bron, maar dan gebruikmakend van moderne instrumenten. Zowel instrumentale werken als opera's vormen hun repertoire. Het resultaat mag er zijn; een enorm aantal CD-producties volgt, onder meer met belangrijke solisten zoals violist Jaap van Zweden en fluitist Jacques Zoon. Ook verleent het ensemble medewerking aan een veertiental operaproducties en bij het 25-jarig bestaan verschijnt een verzamelbox van 8 albums. In 2014 wordt het ensemble opgeheven. Jan Willem de Vriend gaat zich hierna geheel wijden aan dirigeer-activiteiten voor andere ensembles en orkesten. Hij behoort ook in het klassieke orkestrepertoire tot de dirigenten die werken vanuit de bron en is een veelgevraagd dirigent, ook in het buitenland. 

Nederland gidsland oude muziek

Nederland geldt sinds de jaren zestig als een van de gidslanden van de oudemuziekbeweging. Terug naar de bron is het credo, om zo de eeuwenoude muziek nieuw leven in te blazen. Zoals de Nachtwacht van Rembrandt wordt schoongemaakt van vuil en dubieuze restauraties zo wordt met een nieuwe blik gekeken naar de overgeleverde, originele bladmuziek. Vaak schreven de componisten van toen niet alles noot voor noot uit, want de muzikanten kenden de stijl en de praktijk en wisten precies wat de componist met een symbool bedoelde. Eigenlijk net als nu in de jazz.

Gaten vullen

Aan de onderzoekende musici van nu om de gaten te vullen. Er zijn talloze originele bronnen, zoals traktaten (historische geschriften) of de lesmethodes die toen werden gemaakt voor bepaalde instrumenten. Er zijn musea voor oude muziekinstrumenten en op veel oude schilderijen worden instrumenten nauwkeurig afgebeeld, waar instrumentenmakers inspiratie uit halen om kopieën te maken. En nu de periode van de Middeleeuwen tot aan Bach goed in kaart is gebracht, rukken de musicologen en musici op naar de 19e eeuw. Hoe klinken de instrumenten uit Brahms of Mahlers tijd, en hoe moet je als zanger of strijker omgaan met muzikale technieken zoals het vibrato, of het portamento? Prangende vragen voor de musici van nu.