200 jaar Koninklijk Conservatorium: waarom hier al vroeg vrouwen studeerden

De oorsprong ligt in 1826, toen koning Willem I besloot dat er beter opgeleide musici moesten komen. Zijn hofkapel schoot tekort en dus richtte hij in Den Haag een muziekschool op. "Het begon met een paar docenten en leerlingen, maar al snel groeide dat uit", vertelt Renee Jonker, oud-student en voormalig afdelingshoofd bij De Ochtend. Daarmee werd de basis gelegd voor het huidige conservatorium.

Veel vrouwelijke studenten

Opvallend is dat er al in de negentiende eeuw veel vrouwelijke studenten waren. Dat was in die tijd allesbehalve vanzelfsprekend. "Bij de leerlingen was de verhouding tussen jongens en meisjes vrij gelijk", zegt Jonker. Meisjes uit de gegoede burgerij kregen vaak muziek- en zangles, bijvoorbeeld om later thuis te kunnen musiceren. Tegelijk waren vrouwenstemmen nodig in muziekstukken. Docenten waren in die tijd vrijwel allemaal mannen, maar daar kwam later verandering in, met onder anderen harpiste Rosa Spier als een van de eerste vrouwelijke docenten.

Zwarte bladzijde

De geschiedenis kent ook een donkere periode. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden Joodse docenten en studenten uitgesloten. Directeur Sem Dresden moest vertrekken, net als andere docenten. "Een zwarte bladzijde", noemt Jonker die tijd. Na de oorlog werd het conservatorium opnieuw opgebouwd en groeide het verder uit.

Brede blik

Vandaag de dag is het Koninklijk Conservatorium veel breder dan alleen klassieke muziek. Van jazz en elektronische muziek tot dans en opera: het aanbod is divers. Juist die combinatie maakt de opleiding volgens Jonker uniek. Studenten werken over disciplines heen en ontwikkelen zo een brede blik. "Je kunt je hier niet alleen op één ding richten", zegt hij. "En dat zorgt ervoor dat studenten internationaal het verschil maken."