Groeten uit Sevilla

Sevilla, 2024

Een camping bij Sevilla aan de rand van Europa. De stem van de campingreceptionist schreeuwt door het glazen gebouwtje, wat ineens nog kleiner lijkt te worden onder het bulderende stemgeluid van zijn reprimande. ‘Moet ik de politie bellen?’ Het vergeten paspoort van mijn vriend Dave maakt het beest los in de receptie-officier. Zijn strakke blik zou het raam kapot kunnen staren, tenzij we nu heel hard wegrijden. 

En dat doen we. Het eendje, wat door zijn vorige eigenaar enkel als stadskarretje is gebruikt, sputtert nog wat tegen. Een aantal keer snelweg heeft hem wel doen beseffen dat het uit is met het luxebestaan, dat er gewerkt moet worden. Het is een kwestie van africhten, maar hij is met zijn vering nu eenmaal gemaakt voor ruige weggetjes en spannende ritjes. De stoeltjes veren als een trampoline onder onze kont op weg naar de snelste tijd voor een 2CV. 

Sandra Vianen