Waarom een half miljoen mensen de Camino lopen: 'Ze zoeken iets wat ze missen'

Magie

Voor zijn nieuwe boek De magie van de Camino onderzocht Post pelgrimsverhalen. In dagboeken, verslagen en boeken viel hem steeds hetzelfde woord op: magisch. "Iedereen heeft het daar maar over", zegt hij. Maar wat bedoelen pelgrims daar eigenlijk mee? Volgens Post ervaren veel lopers de Camino als een andere wereld. Ze stappen even uit het gewone leven en komen terecht in een werkelijkheid met andere regels. Hij vergelijkt dat met Alice in Wonderland en Harry Potter.

Op de Camino is bijna alles anders dan thuis. Het tempo ligt lager. Het weer bepaalt de dag. Je ontmoet mensen die je normaal nooit zou spreken. Zelfs het idee van een goede weg verandert. Waar wij meestal denken aan asfalt, wil een pelgrim dat juist vermijden. Dat is te zwaar voor de knieën. "Mensen merken opeens dat hun lichaam gemaakt is voor vier kilometer per uur", zegt Post. Juist die breuk met het gewone leven maakt de tocht voor veel lopers zo bijzonder.

Zelf invullen van geschiedenis

Religie speelt nog steeds een rol, maar niet altijd op de klassieke manier. Sommige pelgrims bezoeken kerken en missen. Voor veel anderen is de Camino vooral een open ritueel. De route heeft een religieuze geschiedenis, maar iedereen vult die geschiedenis zelf in. De één zoekt zin, de ander rust of ontmoeting. Daarom vindt Post het verschil tussen de "echte" pelgrim en de wandelaar minder scherp dan vaak wordt gedacht.

Toch heeft het succes ook een keerzijde. Juist omdat zoveel mensen verlangen naar die open, andere wereld, wordt het onderweg steeds drukker. De Camino wordt commerciëler. Sommige traditionele pelgrims wijken al uit naar rustigere routes. Daarmee komt de magie onder druk te staan. De Camino wordt gewaardeerd als een ruimte die je zelf kunt invullen. Maar hoe drukker het wordt, hoe minder open die ruimte voelt.