Deze crisis veranderde de muziek van Arvo Pärt voorgoed
- Klassiek
- Deze crisis veranderde de muziek van Arvo Pärt voorgoed
Arvo Pärt is beroemd om zijn heldere, verstilde muziek. Toch begon hij zijn loopbaan heel anders. In de jaren zestig schreef hij complexe avant-gardistische werken en zocht hij voortdurend de grenzen op. In de podcast Aldith wil meer… Klassiek vertelt pianist en samensteller Jacobus den Herder hoe Pärt daardoor niet alleen botste met de Sovjetautoriteiten, maar ook met zichzelf.
#2 - Waarom deze compositie van Arvo Pärt de perfecte remedie is tegen een druk leven - Aldith wil meer klassiek
Acht jaar zoeken
Het keerpunt kwam in 1968 met Credo, een werk waarin Pärt muziek van Bach combineerde met felle moderne klanken en een openlijke christelijke geloofsbelijdenis. De Sovjetautoriteiten verboden verdere uitvoeringen. Tegelijk voelde Pärt zelf dat hij muzikaal was vastgelopen. Hij wist niet meer welke kant hij op moest en stopte vrijwel volledig met het schrijven van concertmuziek.
Die stilte duurde ongeveer acht jaar. In die periode bestudeerde Pärt gregoriaanse zang, middeleeuwse kerkmuziek en oude polyfonie. Ook verdiepte hij zich in het Russisch-orthodoxe geloof. Langzaam liet hij de ingewikkelde technieken uit zijn vroege werk los en ging hij op zoek naar een muzikale taal die eenvoudiger, zuiverder en persoonlijker voelde.
De stilte werd zijn nieuwe geluid
In 1976 vond hij die taal met Für Alina. Daarin gebruikte hij voor het eerst duidelijk zijn tintinnabuli-stijl: een melodie naast een tweede stem die zich langs de tonen van een eenvoudige drieklank beweegt. Uit die radicale eenvoud ontstonden later werken als Fratres, Tabula rasa en Spiegel im Spiegel.
De crisis legde zijn werk dus niet voorgoed stil. Juist uit die periode ontstond de muziek waarmee Pärtwereldberoemd werd. Wil je meer weten? Luister dan naar de podcast Aldith wil meer… Klassiek.
Gerelateerde podcast
Aldith wil meer klassiek
