Waarom het klinkt of Franz Liszt drie handen had
- Klassiek
- Waarom het klinkt of Franz Liszt drie handen had
Tien vingers, twee handen. Daar moet een pianist het normaal gesproken mee doen. Maar wie Franz Liszt hoort spelen, zou soms zweren dat er een derde hand aan te pas komt. De componist maakte handig gebruik van een pianotechniek waarmee hij tegelijkertijd een bas, een melodie én snelle noten daarboven kon laten klinken.
#8 - Waarom het klinkt alsof Franz Liszt drie handen heeft - Aldith wil meer klassiek
"Die zangstem in het midden speel je vooral met beide duimen", legt pianist en muzieksamensteller Jacobus den Herder uit in de podcast Aldith wil meer… Klassiek. De linker- en rechterduim nemen om de beurt noten van de melodie voor hun rekening. Ondertussen spelen de andere vingers noten erboven en klinkt onderaan de bas. "Daardoor wek je de illusie van drie handen."
Twee duimen en acht vingers
Dat klinkt al ingewikkeld, maar het wordt nog lastiger wanneer de twee handen voortdurend van functie wisselen. Voor de luisteraar blijft daar weinig van te merken. Die hoort vooral verschillende muzikale lagen die tegelijkertijd lijken te worden gespeeld. "Je hebt helemaal niet door hoe hij dat doet", merkt presentator Aldith Hunkar op.
Liszt was niet de enige die met het trucje uitpakte. Ook zijn grote pianorivaal Sigismond Thalberg stond bekend om een vergelijkbaar ‘driehandeneffect’. De twee virtuozen werden rond 1830 zelfs openlijk met elkaar vergeleken. Volgens Den Herder heeft Liszt achteraf toch een belangrijk voordeel: "Hij was gewoon de betere componist. In die virtuositeit zit muzikaal gezien voor mij wat meer interessants."
Meer over de pianokunsten van Franz Liszt hoor je in Aldith wil meer… Klassiek.
Gerelateerde podcast
Aldith wil meer klassiek
