Lahav Shani verlaat Rotterdams Philharmonisch na acht jaar: "Bij hem klinkt het orkest aardser"

Het mogen misschien Shani's laatste concerten in Nederland zijn, zijn werk met het orkest is nog niet klaar. Meteen de eerste week na het concert gaat het orkest op tour. En volgend seizoen is hij alweer terug als eredirigent. "We zitten nog een beetje in de ontkenningsfase", grapt Floris Don.

Shani gescout

Don hielp mee om Lahav Shani te scouten. "Zo'n tien jaar geleden zijn directeur George Wiegel en ik naar Birmingham gegaan. Hij was destijds ook kandidaat om dáár chef te worden. Ik zag een jongen die enorm getalenteerd was en bijna alles uit het hoofd dirigeerde. Hij kon hoofd- en bijzaken van elkaar scheiden en wist mooie spanningsbogen te bouwen. Ook in zijn Rotterdamse tijd ken ik hem als iemand met een enorme grip op de structuur. De musici eten dan echt uit zijn hand."

Aanvankelijk keek Lahav een beetje de kat uit de boom," zegt Don. "Maar zodra er vertrouwen was opgebouwd bleek hij een warme, betrokken persoonlijkheid en een pure musicus." Lahavs talent was bijna intimiderend, vertelt Don. "Sommige musici dachten zelfs: ik voel me een gewone sterveling naast Shani."

Als contrabassist let Shani veel op harmonische structuur van de muziek, zegt Don. "Yannick Nezet-Séguin, zijn voorganger, was veel meer op de melodie gericht. Bij Lahav klinkt het orkest aardser."

Goddelijke ervaring

Het was voor Don als programmeur niet altijd makkelijk om Shani in een hokje te plaatsen. "Hij wilde alles en hij kon eigenlijk ook alles. Maar uiteindelijk zijn de grote centraal-Europese componisten komen bovendrijven: grote symfonieën van Bruckner, Mahler, maar ook Brahms. In die zin passend dat we met Mahler 4 afsluiten. Dat wordt sowieso een goddelijke ervaring met Lahav."