"Mijn liefde voor klassieke muziek begon in de Surinaamse kerk."

Verliefd

Countertenor Arturo den Hartog groeide op in Suriname, tijdens die onafhankelijkheid, en kwam als jong volwassene -op zijn achttiende- naar Nederland. Hier kennen we hem van de Nederlandse concertpodia, maar zijn zangcarrière begon in de kerk van Suriname. "Daar ben ik verliefd geworden op de klassieke muziek. Daar heb ik ook vrienden gemaakt met wie ik nog steeds bevriend ben."

Hajary

Samen met pianist Daan Boertien bracht hij bij NTR Podium onder meer liederen van Majoie Hajary ten gehore. "Een belangrijke Surinaamse componist. Zij heeft over de hele wereld gewoond en muzikale stijlen met elkaar verweven. Ze was deels creools en deels Hindoestaans. Ze was 'gemengd', zoals voor zo veel Surinamers geldt, ook voor mij. Die mix hoor je ook terug in haar muziek. Dat maakt het voor mij dankbaar om te zingen."

Tantes en Chinees Nieuwjaar

Wat hij zich herinnert van zijn jeugd in Suriname? Te veel om op te noemen. "Overal waar je ging waren er mensen die ik oom en tante noemde, die eigenlijk gewoon van de sportclub waren." Sinds Den Hartog in Nederland woont is hij zich veel bewuster van de culturele rijkdom van Suriname. "Zo veel culturen zijn er samengekomen die nu eigenlijk één zijn geworden. En die cultuur dragen we allemaal in ons mee. Zo heb ik op school bijvoorbeeld Hindoestaanse liedjes geleerd, net zo goed als Chinese en inheemse liedjes. We vierden Chinees nieuwjaar én Suikerfeest."

Verdieping én onwetendheid

En dan is er nog die prangende vraag. Waarom heeft het zo lang geduurd voordat de Surinaamse klassieke muziek hier op de kaart kwam? De twee herdenkingsjaren- vorig jaar 150 jaar afschaffing van de slavernij en dit jaar 50 jaar onafhankelijk Suriname- hebben de culturele verbinding tussen Nederland en Suriname in een stroomversnelling gebracht. Een goed begin, volgens Den Hartog. "Maar er is veel te veel moois om in twee jaar te proppen." Waarom hebben we de klassieke Surinaamse muziek pas de afgelopen decennia op de radar gekregen, en niet veel eerder? "Racisme en uitsluiting zitten ook achter deze geschiedenis, hoewel ik -en zeker vandaag- vooral wil verbinden. Vijftig jaar zijn Surinamers in Nederland als tweederangsburgers beschouwd. Heel vaak zit daar ook gewoon onwetendheid achter. Mij wordt ook heel vaak gezegd:  “Wat spreek je goed Nederlands!” Maar sinds groep 3 van de lagere school heb ik over de geschiedenis van Nederland en Suriname geleerd; en dat is 400 jaar geschiedenis. Zulke vragen komen voort uit onwetendheid, dat begrijp ik, en ik leg het dan ook graag uit. Ik hoop dat de herdenkingsjaren een begin zijn voor Nederland en Suriname om zich verder te verdiepen in de Surinaamse culturele erfenis."

Trots

Hoe beleeft de generatie van Den Hartog de onafhankelijkheid van Suriname? "Mijn generatie heeft de weg naar onafhankelijkheid niet meegemaakt. Ik ben geboren na de rumoerige jaren die volgden op de onafhankelijkheid. Ik moet wel zeggen een heel trotse Surinamer te zijn, het is een prachtig land om in op te groeien en dat draag ik ook heel graag uit." De viering van de onafhankelijkheid is een vrije dag in Suriname. "De hele maand wordt hiernaar uitgekeken. Al het moois wat Suriname te bieden heeft wordt gevierd. De hele geschiedenis van daarvóór, van voor de onafhankelijkheid, daar hebben we allemaal over geleerd. De kracht van mijn generatie zit er denk ik in dat we die geschiedenis met ons meedragen en tegelijkertijd ook de schoonheid en diversiteit van de Surinaamse cultuur extra uit willen drukken. Daar ligt volgens mij de toekomst."

In NTR Podium zingt Arturo den Hartog een lied in het Sranantongo:  Da lobi vo mi kondre (De Liefde voor mijn Land), dat in Suriname als een soort tweede volkslied geldt. "Het gaat over de liefde voor ons land. Het heeft een hele mooie boodschap: zorg goed voor het land waarin je woont, de natuur en de mensen naast je, en behandel die als broers en zussen."