Gustavo Santaolalla
- Componisten
- Gustavo Santaolalla
Wie is Gustavo Santaolalla?
Gustavo Santaolalla is een Argentijnse componist, musicus en producent die wereldwijd erkenning heeft gekregen voor zijn filmmuziek. Zijn stijl wordt gekenmerkt door minimalisme en het gebruik van akoestische instrumenten, vooral het snaarinstrument de ronroco. Hij is het meest bekend door zijn muziek voor de serie en game The Last of Us en de films Babel en Brokeback Mountain.
Snelle weetjes over Gustavo Santaolalla
- Geboren: 19 augustus 1951 in El Palomar, Buenos Aires (Argentinië)
- Bekendste soundtracks: Brokeback Mountain, Babel, The Motorcycle Diaries, The Last of Us, The Book of Life
- Prijzen: won voor Brokeback Mountain (in 2006) en Babel (in 2007) de Oscar voor Beste Filmmuziek. Heeft daarnaast nog twee BAFTA's, een Golden Globe en een Grammy op zijn schoorsteenmantel staan
- Opvallend: is de laatste jaren makkelijk te herkennen door zijn lange witte baard en lange witte haren
Santaolalla begon zijn muzikale loopbaan in de jaren zestig als lid van de Argentijnse rockband Arco Iris. Met deze groep combineerde hij rockmuziek met Latijns-Amerikaanse folk en Andes-invloeden, wat vernieuwend was binnen de Spaanse rockscene. In de jaren zeventig verhuisde hij naar de Verenigde Staten, waar hij zich verder ontwikkelde als producer. Hij werkte met uiteenlopende artiesten en speelde een belangrijke rol in de opkomst van de Latijns-Amerikaanse rock en alternatieve muziek in de jaren negentig.
Filmmuziek
Als componist brak Santaolalla internationaal door met zijn filmmuziek. Zijn stijl wordt gekenmerkt door minimalisme, het gebruik van akoestische instrumenten – vooral de ronroco (een Boliviaans snaarinstrument) – en een sterke nadruk op het creëren van sfeer. In plaats van groots symfonisch werk kiest hij vaak voor kleine, repetitieve motieven die diepe emotie oproepen. Deze aanpak heeft hem veel lof opgeleverd in de filmwereld.
Wat is de ronroco?
- De ronroco is een Zuid-Amerikaans snaarinstrument, afkomstig uit Bolivia.
- De broers Gonzalo en Wilson Hermosa van de Boliviaanse folkband Los Kjarkas ontwikkelden de ronroco in 1968.
- De ronroco heeft net als de charango tweemaal vijf snaren, maar is groter en is meestal een octaaf lager gestemd.
- Het instrument geeft een warm en diep geluid.
- Santaolalla bracht in 1998 het album Ronroco uit, waar het snaarinstrument centraal staat. Het nummer Iguazu van dit album werd later gebruikt in diverse films en series.
Voor de film Brokeback Mountain (geregisseerd door Ang Lee) componeerde Santaolalla de soundtrack. Het verhaal gaat over twee cowboys in Wyoming die in de jaren 60 verliefd op elkaar worden en een geheime romance beginnen. Santaolalla's ingetogen, melancholische soundtrack maakte wereldwijd indruk. Hiervoor won hij in 2006 de Oscar voor Beste Filmmuziek.
foto: ANP
Samenwerking met Alejandro González Iñárritu
Belangrijk in zijn carrière is de samenwerking met regisseur Alejandro González Iñárritu. Santaolalla verzorgde de muziek voor Iñárritu’s debuutfilm Amores perros in 2000. Voor de films 21 Grams (2003) en Biutiful (2010) componeerde Santaolalla weer de score. Hun meest succesvolle samenwerking was voor de film Babel uit 2006. Het leverde de componist zijn tweede Oscar op.
De film speelt zich af in Marokko, Mexico, Japan en de Verenigde Staten. De uitdaging was dus: hoe verbind je vier continenten in muziek? Santaolalla combineert zijn kenmerkende gitaar- en ronrocoklank met lokale muzikale invloeden.
Iguazú
De meest bekende track uit Babel is Iguazú. Het stuk verscheen voor het eerst op zijn album Ronroco (1998), en werd daarna gebruikt in veel verschillende mediaproducties. Je hoort het, behalve in Babel, in de series 24 en Deadwood, in de film The Insider én in een televisiereclame van een groot telecombedrijf in 2007.
Luister hieronder hoe Santaolalla het zelf op zijn ronroco speelt:
Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.
Naast deze bekroonde werken componeerde hij muziek voor films als The Motorcycle Diaries (2004), North Country (2005) en The Book of Life (2014). Zijn muziek versterkt vaak thema's als verlies, eenzaamheid en verbondenheid en sluit goed aan bij karaktergedreven verhalen.
The Last of Us
Santaolalla veroverde de afgelopen jaren een nieuw publiek met de muziek voor de game The Last of Us van ontwikkelaar Naughty Dog. De sobere, breekbare klanken van gitaar en ronroco dragen bij aan de emotionele impact van het spel.
Het hoofdthema is opvallend eenvoudig: een herhalend motief, bijna fragiel gespeeld. Die soberheid past bij het verhaal — een post-apocalyptische wereld waarin alles is teruggebracht tot de essentie. Voor de gelijknamige HBO-serie keerde zijn muziek terug. Hij verzorgde zowel de score als de Opening Credits.
Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.
foto: ANP
Gustavo Santaolalla met The Last of Us-acteur Bella Ramsey (links) en zijn vrouw Alejandra Palacios (rechts)
De inspiratiebronnen van Santaolalla
Santaolalla's inspiratiebronnen liggen in de Latijns-Amerikaanse volksmuziek en traditionele klanken uit de Andes. Ook liet hij zich inspireren door artiesten als Atahualpa Yupanqui (een Argentijns zanger, singer-songwriter, gitarist en schrijver) en The Beatles. Hij combineert deze invloeden met moderne productietechnieken en een experimentele benadering van geluid.
Samenwerking met Juanes
Als producer werkte hij met tal van Latijns-Amerikaanse artiesten en droeg hij bij aan de internationale doorbraak van verschillende bands en zangers. Zo heeft Santaolalla veel samengewerkt met de Colombiaanse zanger Juanes. Het liedje A Dios le Pido was wereldwijd, ook in Nederland, een grote hit. Juanes schreef het nummer zelf en samen met Santaolalla nam hij de productie voor zijn rekening.
In 2009 wonnen ze samen de Grammy voor Best Latin Pop Album voor het album La Vida... Es Un Ratico. Ook bij de Latin Grammy Awards wonnen ze samen veel prijzen:
foto: ANP
