Biografie Dieuwertje Blok: 'Bach vond ze eigenlijk rock-'n-roll'

Wat volgens Kamphuis vooral opvalt, is hoe belangrijk vrijheid voor Blok was. Die drang liep volgens hem door haar hele leven heen. Ze groeide op in de jaren zestig, bezocht Woodstock en bleef later bewust freelancer. Ook in haar toespraak tijdens de Nationale Dodenherdenking op de Dam kwam dat thema sterk terug.

"Ze was niet heel veel anders op tv dan privé", zegt Kamphuis. Dat vrije karakter zag je volgens hem ook toen ze begin jaren tachtig als presentator op televisie verscheen. Met haar wilde haren week ze flink af van het keurige beeld dat kijkers gewend waren. Ze kreeg zelfs kammetjes en borstels toegestuurd van mensen die vonden dat ze daar iets aan moest doen.

Van Woodstock naar klassieke muziek

Blok hield als jonge vrouw vooral van popmuziek. Joni Mitchell en Rod Stewart hoorden bij haar favorieten. Toch belandde ze later ook in de klassieke muziek. Volgens Kamphuis kwam dat vooral door haar nieuwsgierigheid. Blok zag zichzelf niet als klassieke-muziekkenner, maar liet zich graag verrassen. Ze wilde bovendien af van het idee dat klassieke muziek altijd zwaar en ernstig moest zijn. "Bach vond ze eigenlijk rock-'n-roll", vertelt Kamphuis. Ze zocht juist naar lichtheid, humor en een frisse manier om over muziek te praten.

Vertrouwd voor meerdere generaties

Diezelfde openheid en warmte maakten haar volgens Kamphuis zo geliefd. Als presentator, bij het Schooltv Weekjournaal en later meer dan twintig jaar bij het Sinterklaasjournaal groeide Blok met verschillende generaties mee.

Vooral bij het Sinterklaasjournaal zat ze volgens Kamphuis precies op haar plek. Hij omschrijft haar daar als "een juf en een moeder tegelijk": iemand die kinderen door een spannend verhaal loodste en tegelijk vertrouwen uitstraalde. Juist daardoor hadden veel kijkers het gevoel dat ze Dieuwertje Blok persoonlijk kenden.