Van bliepjes tot orkest: gamemuziek is booming en dat is geen toeval

Meer dan bliepjes

Kamp, die promoveerde op gamemuziek aan de Universiteit van Cambridge, vertelt aan De Ochtend dat gamemuziek de afgelopen decennia een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt. Vroeger had een game wat geluidjes uit een computer. Denk aan de bliepjes van Pac-Man of Tetris. Tegenwoordig gaat dat veel professioneler, vooral bij games met een groot budget.

Muziek wordt nu speciaal voor games gecomponeerd en uitgevoerd door grote orkesten en koren. Verschillende filmcomponisten, zoals Ramin Djawadi, maken tegenwoordig ook gamemuziek. En orkesten die normaal filmmuziek spelen, voeren nu ook gameconcerten uit. "Het is echt een grote tak van sport geworden", zegt Kamp. Tegelijkertijd bestaan er nog altijd kleinere games, waarbij de muziek door één persoon met een computer wordt gemaakt.

Muziek die meebeweegt met de speler

Wat gamemuziek fundamenteel onderscheidt van filmmuziek, is de opbouw. "Het grote verschil is dat gamemuziek niet lineair is", legt Kamp uit. Een film heeft een vast begin en einde, maar een game wordt gespeeld en daarbij kan de een wat anders doen dan de ander. De muziek past zich dus aan aan wat de speler doet. Daarom bestaat gamemuziek uit veel losse onderdelen. "Een veelgebruikte techniek is werken met laagjes. Het spel bepaalt welke lagen muziek je hoort. Kom je bijvoorbeeld in een gevecht terecht, dan wordt de muziek heftiger." Een andere methode is herhaling. "Als een spel lang duurt, blijft de muziek in een loop totdat je naar een volgend level gaat."

Die werkwijze maakt dat gamemuziek soms extreem lang is. "De muziek van sommige games duurt uren. Van een populair spel als Clair Obscur is de soundtrack bijvoorbeeld zeven uur lang."

En die gamemuziek werkt los van het spel, ook goed, vooral in concertvorm. "Dat hangt wel af van het spel", nuanceert Kamp. "Bezoekers van gameconcerten vinden het waanzinnig om de muziek van hun favoriete game of personage live te horen. Zulke concerten zijn echt een viering van het spel."

Volgens Kamp verschillen deze avonden duidelijk van klassieke concerten. "Mensen kleden zich als hun favoriete personage, ontmoeten gelijkgestemden en er is veel interactie met het publiek", zegt hij.