Nicholas Britell

Nicholas Britell werd geboren op 17 oktober 1980 en groeide op in New York City. Hij ging naar privéscholen en studeerde af aan de Pre-College Division, een soort vooropleiding, van de prestigieuze Juilliard School. Tijdens zijn studietijd aan Harvard was hij lid van de Signet Society, een kunst- en literatuurclub voor studenten en mentoren van Harvard College in creatieve vakgebieden. Maar hij was ook actief bij de instrumentale hiphopgroep The Witness Protection Program, waar hij keyboards en synthesizers bespeelde. 

Welke soundtracks heeft Britell gecomponeerd?

De eerste grote klus voor Britell was het componeren van aanvullende muziek voor 12 Years a Slave van regisseur Steve McQueen in 2013. Twee jaar later volgde The Big Short van Adam McKay, waarin Britell als medecomponist onconventionele muziek schreef die goed aansloot bij de satirische toon van de film. 

Zijn grote doorbraak kwam in 2016 met Moonlight, de film van Barry Jenkins die werd bekroond met o.a. de Oscar voor beste film. De soundtrack werd wereldwijd geprezen en zette Britell definitief op de kaart. Twee jaar later werkte de componist weer samen met Barry Jenkins voor de film If Beale Street Could Talk. Voor beide samenwerkingen met Jenkins werd Britell genomineerd voor de Oscar voor beste filmmuziek.

De track Agape is een eigen leven gaan leiden. De muziek ging viral op social media en is al ruim 104 miljoen keer gestreamd op Spotify. Het woord 'agape' staat in de Bijbelse en christelijke context voor onvoorwaardelijke en onbaatzuchtige naastenliefde. Britell heeft dat op deze manier naar muziek vertaald:

2018 was een productief jaar voor Britell. Naast de iconische muziek voor de televisieserie Succession en If Beale Street Could Talk componeerde hij ook de muziek voor de film Vice, zijn tweede samenwerking met Adam McKay.

Britell werkte opnieuw samen met Barry Jenkins voor de miniserie The Underground Railroad in 2021. Later volgde ook zijn derde samenwerking met Adam McKay voor de film Don’t Look Up. 

Daarnaast componeerde Britell onder andere voor de serie Andor en de films Cruella, She Said en Jay Kelly. 

Wat zijn de inspiratiebronnen van Britell?

Britell noemt componisten als Philip Glass en Johann Sebastian Bach, maar ook hiphopartiesten als Dr. Dre en Kanye West als belangrijke invloeden. De mix van klassiek en hiphop kan je goed horen in de Opening Credits van Succession. De inmiddels iconische pianomelodie parafraseert een stuk uit Beethovens Pathétique-sonate. De combinatie met de hiphopbeats geeft het een uniek en modern geluid:

Hiphop-technieken in Moonlight

Moonlight vertelt het verhaal van Chiron, een jonge Afro-Amerikaanse man die opgroeit in een achterstandswijk in Miami. De film volgt hem in drie levensfasen: als kind, als tiener en als volwassene. De film laat zien hoe hij worstelt met zijn identiteit, kwetsbaarheid en seksualiteit.

In de soundtrack van Moonlight maakt Britell gebruik van hiphop-elementen, waaronder de chopped and screwed-techniek. Dit houdt in dat bestaande muzikale fragmenten worden vertraagd, herhaald en in toonhoogte worden verschoven. Hierdoor krijgen klanken en stemmen een vervreemdend, bijna vloeibaar karakter. Luister hieronder maar eens naar Chiron's Theme en daarna naar Chiron's Theme Chopped & Screwed (Knock Down Stay Down):

Daarnaast werkt Britell in Moonlight met loops, herhaling en ritmische fragmentatie, principes die ook centraal staan in hiphop. De componist combineert deze technieken met minimalistische melodieën en veel ruimte voor stilte. Het geeft Moonlight zijn unieke en herkenbare muzikale identiteit. Dat hoor je goed terug in de track The Middle of the World:

Podcasttip: SoundTrek over Nicholas Britell

Wil jij meer leren over Nicholas Britell? Luister of kijk dan naar de aflevering die Anne-Maartje en Noa van de podcast SoundTrek over hem maakten. Ze bespreken zijn inspiratiebronnen en laten fragmenten horen van hun favoriete Britell-muziek.