Filmmuziek

Waarom Christopher Nolan geen orkest wilde voor The Odyssey

foto: ANP

Klassiek
Waarom Christopher Nolan geen orkest wilde voor The Odyssey

Bij een groot Grieks heldenepos verwacht je misschien een enorm orkest, met strijkers, koperblazers en denderende pauken. Christopher Nolan koos voor The Odyssey juist een andere aanpak. In een interview met Jonathan Ross voor Classic FM legt de regisseur uit dat hij niet wilde terugvallen op het romantische Hollywoodgeluid uit de jaren vijftig en zestig.

Voor de soundtrack werkt Nolan opnieuw samen met Ludwig Göransson, die eerder de muziek schreef voor Tenet en Oppenheimer. De componist werd al vóór de opnames bij het project betrokken.

Nolan vertelt dat muziek volgens hem niet achteraf als een soort saus over een film moet worden gegoten. De soundtrack moet vanaf het begin meegroeien met het verhaal, de thema’s en de ideeën.

Geen ouderwetse spektakelfilm

Dat betekende voor The Odyssey dat het traditionele orkest al snel van tafel ging. Nolan en Göransson wilden geen muziek die meteen aan een ouderwetse Griekse spektakelfilm deed denken.

De film moest volgens Nolan juist aards, direct en toegankelijk aanvoelen. Daarom gingen ze op zoek naar oude instrumenten, zoals de aulos en de lier.

Eerst beeld, dan geluid

In het interview vertelt Nolan ook hoe belangrijk stilte is in zijn werkwijze. Bij de montage begint hij zonder muziek en geluidseffecten. Eerst staan alleen het beeld en de dialogen. Daarna worden de verschillende geluidslagen stap voor stap toegevoegd.

Tijdelijke muziek uit andere films gebruikt hij liever niet. Beeld en muziek raken volgens hem al snel zo sterk met elkaar verbonden dat ze daarna moeilijk weer los te koppelen zijn.

Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.

Geen ouderwetse spektakelfilm

Dat betekende voor The Odyssey dat het traditionele orkest al snel van tafel ging. Nolan en Göransson wilden geen muziek die meteen aan een ouderwetse Griekse spektakelfilm deed denken.

De film moest volgens Nolan juist aards, direct en toegankelijk aanvoelen. Daarom gingen ze op zoek naar oude instrumenten, zoals de aulos en de lier.

Eerst beeld, dan geluid

Tijdelijke muziek uit andere films gebruikt hij liever niet. Beeld en muziek raken volgens hem al snel zo sterk met elkaar verbonden dat ze daarna moeilijk weer los te koppelen zijn.