Van bronzen gongs tot airco's: zo klinkt The Odyssey van Ludwig Göransson

35 bronzen gongs

Eén aanwijzing van Nolan nam Göransson behoorlijk letterlijk: The Odyssey speelt zich af in de bronstijd, dus waarom zou je niet beginnen met brons? Hij verzamelde 35 bronzen gongs en ontdekte al snel dat daar veel meer geluid in zat dan alleen een flinke dreun. Door ze op verschillende manieren te bespelen en van heel dichtbij op te nemen, ontstond een compleet arsenaal aan klanken. Zo uitgebreid zelfs, dat Göransson een eigen systeem bedacht om bij te houden waar en hoe iedere gong moest worden aangeslagen.

De rockster van het oude Griekenland

Voor andere klanken ging Göransson juist duizenden jaren terug in de tijd. Hij gebruikte onder meer de lier en de aulos, een blaasinstrument met twee pijpen dat ooit razend populair was in het oude Griekenland. Göransson noemt de aulos zelfs het ‘rocksterinstrument’ van die tijd. Maar een historische reconstructie moest de muziek niet worden: de oude instrumenten belandden net zo makkelijk naast gitaren, elektronica en synthesizers.

Alles kan een instrument zijn

En daar hield het experiment niet op. Voor The Odyssey werd zo ongeveer alles wat een interessant geluid maakte bruikbaar. Göransson nam muren, hekwerken, stukken metaal en zelfs airco-installaties op en verwerkte die geluiden in de muziek. Ook de menselijke stem werd onderdeel van die bijzondere mix, van traditionele Albanese meerstemmige zang tot de stem van James Blake. Het resultaat is geen soundtrack die probeert te klinken alsof hij drieduizend jaar geleden gemaakt had kunnen zijn. Het is Göranssons eigen muzikale wereld: een plek waar de bronstijd en de studio van nu vrolijk door elkaar heen klinken.