Martha Argerich – levende legende met vulkanische kracht in haar vingers
- Klassiek
- Martha Argerich – levende legende met vulkanische kracht in haar vingers
Elke week selecteert Podium legendarische Gouden Opnamen die je gehoord móet hebben. Centraal staan grote maestro's, absolute topmusici en cd's die gelden als referentiemateriaal. Van opnames uit lang vervlogen tijden tot de muziek van nu. Dit keer zetten we de legendarische Martha Argerich in het zonnetje – de Argentijnse meesterpianist staat al decennia aan de absolute wereldtop. Afgelopen week vierde ze haar 85ste verjaardag.
Wie: Martha Argerich, geboren 5 juni 1941 (Buenos Aires, Argentinië)
Wat: Meesterpianist van het hoogste kaliber
Waar: Wereldwijde topcarrière
Weetje: Argerich treedt het liefst op met orkesten of kamermuziekpartners – in een solorecital voelt ze zich eenzaam op het podium
Maandag 8 juni
Pjotr Iljitsj Tsjaikovski
Concert voor piano en orkest nr.1, op.23 in bes kl.t. - deel II, "Andantino semplice" + deel III, "Allegro con fuoco"
Martha Argerich [piano]
Berliner Philharmoniker o.l.v. Claudio Abbado
Deutsche Grammophon / 449 816-2
Al jong maakte Argerich furore op een paar grote internationale pianowedstrijden. Ze won het Concours van Genève en de Busoni-wedstrijd in Italië toen ze zestien was, en later de belangrijke Chopin-competitie in Warschau. Overal maakte ze indruk met haar onstuimige, explosieve pianospel.
Een handelsmerk werden de razendsnelle octaven: grote grepen die je tegelijkertijd met beide handen speelt. ‘Ik ben niet bang voor snelheid, in tegendeel – dat is juist mijn probleem’, verklaarde Argerich daar ooit over in een interview.
Geen wonder dat het Eerste pianoconcert van Tsjaikovski een van haar lijfstukken werd – dat zit bomvol met dat soort vliegensvlugge parallelle octaven. Ze maakte zeker vier verschillende opnames van het stuk – allemaal subliem, maar de spannendste is misschien wel deze live-opname uit december 1994 met de Berliner Philharmoniker onder Claudio Abbado. Het voelt alsof de boel af en toe uit de bocht kan vliegen, maar het gaat steeds nét goed: Argerich is op haar meest vulkanisch en het orkest in topvorm. En let op die spectaculaire uitbarsting van octaven bij de climax aan het eind.
.png?height=170&width=170&aspect_ratio=600%3A601)
