John Powell

Hoe werd John Powell componist?

John Powell groeide op in Londen en speelde in zijn jeugd viool en altviool. Zijn vader speelde tuba in het Royal Philharmonic Orchestra, waardoor Powell voor zichzelf ook een carrière als uitvoerend musicus voor zich zag. Uiteindelijk koos hij ervoor om viool te studeren aan het Trinity College of Music in Londen. Toch merkte hij dat hij muziek schrijven veel leuker vond dan muziek spelen. Na zijn studie begon hij muziek voor reclames te componeren, wat hem uiteindelijk een baan bracht als assistent-componist van Patrick Doyle (bekend van zijn scores voor Harry Potter and the Goblet of Fire en Sense and Sensibility). Powell ontdekte zo dat muziek schrijven voor beeld hem enorm aansprak. Hij werd een van de leden van Remote Control Productions, de filmmuziekstudio van Hans Zimmer, wat een blijvende invloed zou hebben op de muziekstijl van Powell. Sinds 1997 woont hij in Los Angeles in Californië en inmiddels heeft hij al voor meer dan 70 films muziek gecomponeerd.

Welke soundtracks heeft John Powell gecomponeerd?

De carrière van John Powell als filmcomponist kwam goed van de grond door samenwerkingen voor animatiefilms met andere filmcomponisten. Zo sloeg hij voor de soundtracks van Chicken Run (2000) en Shrek (2001) de handen ineen met Harry Gregson-Williams. Ook werkte hij samen met Hans Zimmer aan Kung Fu Panda (2008) en met John Williams voor Solo: A Star Wars Story (2018). Maar Powell componeerde ook helemaal zelfstandig, bijvoorbeeld voor Happy Feet (2006), waarvan zijn score genomineerd werd voor een BAFTA. Zijn zesde filmscore voor DreamWorks Animation werd zijn meest succesvolle tot nu toe: How to Train Your Dragon (2010). De muziek leverde Powell een Oscar- én BAFTA-nominatie op. In veel van Powells scores is de grootse en meeslepende stijl van Remote Control Productions te horen, waarbij orkesten en synthesizers gemengd worden voor een episch geluid. Maar er zitten ook originele elementen in, zoals traditionele instrumenten en invloeden van volksmuziek in Kung Fu Panda en How to Train Your Dragon.

Zijn meest recente scores schreef Powell voor de films Wicked (2024) en Wicked: For Good (2025). Daarvoor werkte hij samen met Stephen Schwartz, die twintig jaar daarvoor de liedjes voor de musical Wicked had geschreven. Op de rode loper prees Powell zijn collega voor zijn vermogen om zulke pakkende melodieën te componeren. Toen Powell gevraagd werd om muziek te schrijven voor de eerste Wicked-film, had hij de musical nog nooit gezien en kende hij ook nog geen enkel liedje - maar dankzij Schwartz raakte Powell al snel ondergedompeld in de wereld van Wicked. Powell vond het een interessante uitdaging om de muziek tussen de al bestaande liedjes te gaan componeren. Zo is veel van de score voor Wicked: For Good gebaseerd op de eerste vier noten van het liedje For Good, omdat hier volgens Powell de hele betekenis van het verhaal in zit. De eerste Wicked-film werd genomineerd voor een Oscar.

In 2025 kwam de live-actionversie van How to Train Your Dragon uit. Ook hier werkte Powell aan mee. In een interview met Next Best Picture vertelt hij dat dit hem nog best wat slapeloze nachten opleverde. Aan de ene kant wilde hij namelijk niet teveel afwijken van de originele soundtrack, omdat die zo goed bij het verhaal past. Maar aan de andere kant moest hij zeker dingen aan de muziek veranderen om het goed bij een live-actionfilm te laten passen. Toen Powell opnames maakte voor het attractiepark van How to Train Your Dragon hield hij een jamsessie met muzikanten die volksmuziek speelden. Dat hielp hem om de originele soundtrack met andere oren te beluisteren en ideeën op te doen voor de live-actionversie van de film. Uiteindelijk veranderde Powell naar eigen zeggen "duizenden dingen" aan de score, zoals tempo, toonsoorten en de instrumentenkeuze.

Wat is de muziekstijl van John Powell?

John Powell start de samenwerking met de filmmakers het liefst zo laat mogelijk in het filmproces. Zo kan hij als het ware met de blik van het publiek naar de film tot nu toe kijken. Dat helpt hem om thema's en verbanden in het verhaal op te pikken en daar muzikaal iets mee te doen. Powell houdt er ook van om verschillende muziekstijlen te vermengen in zijn scores. Hij grijpt daarvoor terug op de muziek die hem zelf altijd geïnspireerd heeft, en dat kan van alles zijn: van de violist Isaac Stern tot Philip Glass en Gustav Mahler, en van The Blues Brothers tot Kate Bush. Steeds meer komt hij tot het inzicht dat dezelfde soort melodieën, akkoorden en instrumenten in alle muziekstijlen terug te vinden zijn. Dat maakt zijn eigen stijl ook divers - en tegelijkertijd uniek. "Ik vind het geweldig dat alles zo door elkaar loopt en niemand meer echt weet waar het (een instrument, red.) vandaan komt", zegt hij in een blog op Sheet Music Direct. "Ik denk dat dat is wat ik altijd zo mooi heb gevonden aan muziek, en ik ben nooit echt kritisch geweest over muziekstijlen."

Waarom componeerde John Powell A Prussian Requiem?

In 2013 en 2014 nam Powell twee sabbaticals van het componeren van filmscores. Die tijd gebruikte hij om een stuk te schrijven voor een herdenkingsconcert voor de Eerste Wereldoorlog, gegeven door het Philharmonia Orchestra: A Prussian Requiem. Toen de première in 2016 plaatsvond, kon Powell daar echter niet bij aanwezig zijn omdat zijn vrouw, de fotograaf Melinda Lerner, ernstig ziek was. Kort nadat de laatste noten van de première van A Prussian Requiem hadden geklonken, kwam zij te overlijden.